زنده گیری سگ هملاحظات ویژه زنده گیری سگ ها،عقیم سازی و بازگشت
زنده گیری سگ ها،عقیم سازی و بازگشت به اشتباه بعنوان یک راه حل مستقیم و مناسب برای یک رویکرد جامع ملی در مدیریت جمعیت سگ ها شناخته شده است.
اگر چه این روش یک گزینه مناسب برای ارائه خدمات کنترل زاد و ولد است اما مانند هر یک دیگر از خدمات مدیریت جمعیت سگ ها باید همراه و در ترکیب با سایر روش ها اجرا شود تا نظام مدیریت جمعیت سگ ها عملکرد مناسبی داشته باشد.
زنده گیری سگ ها،عقیم سازی و بازگشت برای همه مناطق مناسب نیست و به جامعه ای صبور نیاز دارد که سگ های رها را بپذیرد و محیطی مناسب برای سطح معقولی از رفاه برای سگ ها ایجاد کنند.
ضروری است که فرآیند زنده گیری سگ ها،عقیم سازی و بازگشت از طرف مقامات ذی صلاح تایید شده و در نظام مدیریت جمعیت سگ ها ادغام شود.
اگر این موارد رعایت نشود،خطر بزرگی سگ ها را تهدید می کند.
زنده گیری سگ ها،عقیم سازی و بازگشت،تعداد توله سگ های متولد شده را کاهش می دهد.
این مساله نکته ی مثبتی محسوب می شود چراکه مرگ و میر توله سگ های بلاصاحب نسبتا زیاد است که هم خود قبل از مرگ رنج زیادی می کشند و هم مرگ آنها درد زیادی برای جامعه به همراه دارد.
زنده گیری سگ ها
در نقاطی که میزان مرگ و میر توله سگ های بلاصاحب نسبتا زیاد است ،جمعیت سگ ها از طریق تولید مثل پایدار نمی ماند بلکه افزایش آنها از طریق رهاشدگی و مهاجرت خرده جمعیت هاست.
پس زنده گیری سگ ها،عقیم سازی سگ ها با روش و ابزار مناسب و بازگشت در این مناطق به تنهایی و بدون سایر خدمات مدیریت جمعیت سگ ها نمی تواند بر اندازه ی جمعیت سگ های بالغ تاثیر بگذارد چراکه این روش تنها بر تولد توله سگ های جدید موثر بوده و تاثیری بر رهاسازی و مهاجرت خرده جمعیت ها ندارد.
درجایی که جفت گیری سگ های بلاصاحب موفقیت آمیز باشد، ۷۰% سگ های ماده به عقیم سازی نیاز دارند و منطقی است که این ۷۰% هدف پوشش واکسیناسیون هاری نیز قرار بگیرند(عقیم سازی و واکسیناسیون در همان سگ ها انجام شود).
درنظر داشته باشید که این درصد تجربی بوده و می تواند بنا به منطقه موردنظر تغییر کند.
درصد سگ های ماده ای که سالانه به عقیم سازی نیاز دارند،به میزان رشد احتمالی جمعیت(تعداد سگ های جمعیت بعد از یکسال در مقایسه با تعداد اولیه سگ ها) بستگی دارد.
هرچه تعداد سگ های بیشتری در سال در سال عقیم شوند،سرعت کاهش جمعیت بیشتر و تراکم آن پایین تر خواهد بود.
بیشتر درمانگاه های زنده گیری سگ ها،عقیم سازی و بازگشت،ظرفیت مشخصی برای عقیم سازی سگ ها دارند،اما اگر عقیم سازی تعداد بیشتری از سگ ها از این طریق و از نظر لجستیکی در ماه ها/سال های اولیه امکان پذیر بوده و سپس به سطح پایداری کاهش داده شود،از آنجا که جمعیت در یک سطح جدید پایدار می شود،پس دستیابی سریعتر به سطح پایداری از جمعیت کمتر امکان پذیر خواهد بود.
سگ ها باید به مکانی که از آنجا گرفته شدند بازگردانده شوند.بازگرداندن سگ ها به قلمرو قبلی ،دسترسی آنها به همان منابعی که از قبل داشتند را تضمین می کند و از خطر نزاع بین سگ ها که ناشی از رهاسازی آنها در قلمرو ناآشناست،جلوگیری می کند.
زمانی که مداخله زنده گیری سگ ها،عقیم سازی و بازگشت برای توله سگ ها انجام می شود،باید دقت شود که توله ها حتما به مادرشان بازگردانده شوند.
